‘Magie die uit de muur komt’

Hoog in de kerk, naast het kerkorgel, draagt de jonge drinkwaterdichter Suze haar gedicht voor. “Laat me stilstaan bij dat wat ik niet zie.”

Ik draai de kraan open
en BAM
daar is het
helder
koud
klaar om mijn dorst weg te tikken

Water
gewoon water
denken we
maar eigenlijk
is het magie
die uit de muur komt
zonder dat ik er moeite voor doe

Altijd in huis
in mijn beker
in mijn lijf
alsof het niks kost
alsof het nooit op raakt

Maar wacht
er gaat een wereld aan vooraf
regen die valt
grond die ademt
rivieren die stromen
filters, leidingen
tot het hier komt
bij mij

Ik neem een slok
nog één
en nog één
gezond en fris
zo vanzelfsprekend
dat ik soms vergeet
hoe bijzonder
het eigenlijk is

Want niet overal
stroomt water
dat je gewoon kan drinken
dat je vertrouwt
zonder nadenken

Dus laat me stilstaan
bij dat wat ik niet zie
de mensen
de liefde
de toekomst
waarin dit
ook nog kan

Laat ons goed zorgen
voor wat we krijgen
voor wat we willen houden
mooi
Nederlands
kraanwater

Want morgen ben ik ouder
en later zijn wij de generatie
die zegt
wij lieten het stromen
wij hielden het schoon
wij zorgden dat het bleef
voor iedereen
voor altijd

Kraan open
glas vol
dorst weg
toekomst aan.

Suze